Archive for the ‘Εγώ’ Category

Still alive!

Το κοινό μου παρακαλείται να μην κόβει φλέβες, δε γουστάρω ίμο-φανς. 😛 Το μπλογκ θα επανέλθει σε ρυθμούς σε περίπου 2 εβδομάδες. Όχι γιατί δεν έχω πολλά να γράψω, αλλά για ακριβώς το αντίθετο! 😀

Advertisements

Γέλια

Κάποιες με δουλεύουν ψιλό γαζί, νομίζω. Για το καλό μου, νομίζουν.

Μη σχολιάσει πάλι κανείς ότι δε με καταλαβαίνει, ούτε εγώ με καταλαβαίνω.

Επόμενη δημοσίευση ξημερώματα Σαββάτου, από το κρεβατάκι μου.

Λίγα πολλά…

Στην αρχή ήταν ο πάτος, μετά συνήλθα λίγο, τώρα δεν ξέρω τι μου γίνεται.

Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που κάνω τόσες σκέψεις και δε μπορώ να τις ταξινομήσω. Μπλέκονται όλα στο κεφάλι μου και άκρη δε βγάζω. Εννοώ, να μη μπορώ να ταξινομήσω σκέψεις μου έχει ξανατύχει. Απλά ήταν λιγότερες. Πάλι όμως, έχω τόσα να πω και τόσα λίγα για το καθένα από αυτά που τελικά δε μπορώ να πω τίποτα.

Τώρα σκέφτομαι οτιδήποτε μπορείτε να φανταστείτε. Τυχερέ Άμλετ, πρόλαβες και ξεστόμισες πρώτος το «to be or not to be» και μας πήρες όλη τη δόξα. Που θα πάει όμως, με τόσες σκέψεις κάτι θα πω κι εγώ που θα μείνει στην ιστορία.

Μέχρι τότε, άλλη μια…άγονη περίοδος για το blog (δηλαδή μάλλον από Ελλάδα θα ξαναποστάρω).

…δε θα αφήσω ποτέ ξανά εργασία ανολοκλήρωτη για 2 μέρες πριν την deadline! Ακριβέστερα, μια καλή ευκαιρία να πάψω να είμαι τόσο procrastinator, τόσο «άσε για μεθαύριο ότι πρέπει να έχεις έτοιμο αύριο», τόσο ασυνεπής! Ραντεβού με τη συνέπεια λοιπόν, κι ελπίζω να ‘μαι συνεπής…

Πόσο γουρούνι, γαϊδούρι, μαλάκας και Άγγλος είσαι όταν έρχεσαι 3 η ώρα στο flat, πίτα απ’το μεθύσι, παίζεις μπάλα στον διάδρομο και μετά γρατζουνάς την ηλεκτρική σου κιθάρα;

Δεν πειράζει, τώρα που θα μεθάω κι εγώ θα πάρω την εκδίκησή μου…

(Σε απλά ελληνικά: ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ ΤΟΥΣ ΜΑΛΑΚΕΣ ΑΓΓΛΟΥΣ!)

Wake me up when this week ends…

Βαριέμαι ΤΟΣΟ που ούτε να συγκεντρωθώ για να βρω πως να αρχίσω το post δε μπορώ…

Αυτή η εβδομάδα ήταν η πρώτη μου ως 19ρης. Ελπίζω να μην κυλήσει έτσι όλος ο χρόνος γιατί θα το παρατήσω το άθλημα!

Είχα γενέθλια τη Δευτέρα, με «ξέχασε» ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους μου. Τα «βρήκαμε» την Τετάρτη. Την Παρασκευή ξανατσακωθήκαμε. Την Παρασκευή έγραφα και Στατιστική, τα πήγα χάλια. Την ίδια μέρα πήρα και το Super Mario Galaxy. ΤΕΛΕΙΟ. Αλλά από χθες το Wii μου βγάζει System Error. Που σημαίνει ότι κατά 99% πρέπει να το στείλω για σέρβις (=να το στερηθώ για περίπου δύο εβδομάδες).

Το καλό είναι ότι αυτές τις δύο εβδομάδες έχω 2 εργασίες κι ένα class test άρα κάπως θα περάσουν… Το πιο καλό όμως είναι ότι σήμερα τελειώνει μια πολύ χάλια εβδομάδα, ελπίζω να μείνει πίσω!

Στο σημείο αυτό να πω ότι η «ανανέωση» σελίδας στην Opera γίνεται όταν πατάω μηλαράκι+R. Η αλλαγή γλώσσας γίνεται με μηλαράκι+Ε. 3/3 φορές στη σειρά θέλω να αλλάξω γλώσσα και πατάω R αντί για Ε, με αποτέλεσμα να μη χάνω ότι έχω γράψει και δεν έχει σωθεί ως draft…

ΛΟΙΠΟΝ, γράφω για να πω στους απανταχού ανααγνώστες των «μαθημάτων» για προγραμματισμό σε Ruby ότι επειδή πρέπει να παραδώσω εργασία σε έναν μήνα, γραμμένη σε C++, «έκοψα» τις επαφές μου με τη Ruby. Είμαστε σε διάσταση… 😛

Έχω όμως ένα σχετικό δώρο, μέχρι τα Χριστούγεννα θα σκεφτώ σε ποιόν και πως θα το δώσω!

Αυτά…

(Παίζει να ‘ναι το χειρότερο post που έχω κάνει! :P)

A, ανανέωσα και το blogroll μου, αν ενδιαφέρει κανέναν… 🙂

1α) Σου την έχει σπάσει κάποιος παπάρας την προηγούμενη νύχτα. Όταν όλοι είστε μεθυσμένοι. Έχεις την απαίτηση να έχει ο άλλος τρόπους.

1β) Και άντε και το καταπίνουμε αυτό. Ξυπνάς το επόμενο πρωΐ νευριασμένος γιατί κάτι σου έκανε. Και πας έξω από την πόρτα του κι άρχιζεις να κλαψουρίζεις, να ουρλιάζεις και να τσιρίζεις σαν την πιο στριμένη αδερφή. Και με ξυπνάς.

1γ) Κι όταν σου λέω ότι δε γουστάρω τα μαλακοπαίχνιδά σας (με άλλα λόγια) και ότι καλύτερα να πνιγεί η γαμημένη η βασίλισσά σας παρά να βγάλω σύφιλη, να κολλήσω aids, ή να κάνω καμιά μαλακία, «συμμαχείς» με τον παπάρα που έβριζες χθες. Ακόμη κι όταν λέει πως «δε δίνω μια για το τι κάνω όταν είμαι μεθυσμένος».

1δ) Σε ζηλεύει κι ο Μελλισανίδης όταν κάνεις και τη δεύτερη κωλοτούμπα: Ενώ χθες έπαιζες Πιγνκ Πονγκ μέχρι τις 3 και ακόμη ακούω τα μαλακισμένα «damnit» που έλεγες κάθε φορά που έτρωγες πόντο, σήμερα φωνάζεις που δε μπορείς να κοιμηθείς όσο θες.

2) Μου κόβεις 2 μονάδες από την εργασία μου, λόγω layout. «Μα, το έκανα όπως ακριβώς ήταν στο pdf που μας στείλατε». Γελάς σα μαλάκας και μου θυμίζεις τον παπάρα που είχαμε Φυσικό στο σχολείο. «I didn’t say reproduce it!», απαντάς. Αλλά τι είπες ρε κωλόγερε, να κάνουμε του κεφαλιού μας;

3α) Συζητάμε «σοβαρά» για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κάνεις γκριμάτσα αποδοκιμασίας όταν σου λέω ότι στην Ελλάδα γιορτάζουμε επετειακά την πρώτη μέρα μας στον πόλεμο. «Θα προτιμούσες άλλους;», λες όταν σε πληροφορώ ότι πέθαναν τόσοι και τόσοι εξαιτίας της χώρας σου. «Θα προτιμούσα να μην υπήρχε το αγγλικό κομμάτι αυτού του νησιού» σου απαντάω. Κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις και αλλάζεις κουβέντα.

3α) Αναφωνείς πόσο τυχεροί είμαστε όλοι που υπάρχουν αρκετές ισχυρές χώρες στην Ευρώπη (την Αγγλία εννοείς αλλά γενικά έχεις στριμωχτεί και προτιμάς να μην το τραβήξεις κι άλλο, ενώ με το «όλοι» εννοείς όλους τους άλλους εκτός από εσάς, γιατί χάρη μας κάνετε που υπάρχετε κοντά μας). Κι όταν σε ρωτά ο έταιρος «ξένος» αν προτιμάς Αμερική ή Ρωσσία, απαντάς:

I prefer the english way of…

…of being an asshole!, συμπληρώνω πριν προλάβεις να ολοκληρώσεις.

Και σε καληνυχτίζω…