Αρχείο για Μαΐου, 2007

Πέραν των posts που θα κάνουμε αρκετοί την 1η Ιούνη, τι λέτε γι’αυτό:

First of all my condolences & my deepest sympathy to Amalias family.
In this very difficult time for the family, can I make a humble suggestion which in my opinion could be one of the best ways to remember her:
Amalias story did expose the weakness of the Greek health system in all its glory & the potential catastrophic consequences of that. There are several very important lessons here for anyone willing to learn.
In addition, this site she created is a powerful tool, a collection of people who would like to see things change, and this should not go waisted.
An idea could be through this site to create an electronic petition & try to change the law,so nobody will have to go through the same stuff again, & create AMALIAS’LAW if you like:
The aim should be that every cancer patient should be seen in a hospital in a «COMBINED» clinic which means a team of doctors (surgeon, oncologist, radiologist, histopathologist etc) all at the same time, who discuss what is the next best step in the management for this particular patient.
VERY IMPORTANT: There should be a time limit for this (referal to treatment) AND FOR ANY DELAY THE HOSPITAL IS LEGALLY RESPONSIBLE. This will not only process patients quickly (vital in cancer care) but also may (just may) put an end to the fakellaki culture.
A good time frame to copy is the british one (2 weeks max from initial referal to see a specialist, 2 weeks from that to diagnosis and 2 weeks from that to the beginning of treatment in total a maximum of 6 weeks)
Obviously this can happen only in centralised hospitals with dedicated stuff who deal exclusively with cancer care in order to gain experience & expertise and routine cancer care should not be under the care of any doctor (good or bad) who will see a cancer case once in a blue moon.
This is standart (and very basic) treatment that happens in the majority of the west and therefore nothing unreasonable or out of this world to ask for.
Sadly and to my knowledge, this does not always happens in Greece apart from a few places. To my experience, whenever more that one doctors do get involved in the management, this could happen with pretty poor (if any) communication between the doctors involved.
Get a BIG number of names supporting this (half million? one million?) give it to your local member of the parliament or health minister or (even better) the prime minister and then (possibly) somebody may listen.
May God rest her soul.
A Greek doctor abroad.

Προτάθηκε μέσω σχολίου στο blog της Αμαλίας. Νομίζω ότι αν «δουλευτεί» ως ιδέα, από άτομα που ξέρουν πως να την προσαρμόσουν, τότε κάτι μπορούμε να καταφέρουμε. Αλλά σίγουρα μπορούμε να προσπαθήσουμε. Και το χρωστάμε στην Αμαλία, δε νομίζετε;


Αντίο Αμαλία…

Ήθελα να γράψω κάνα καλαμπούρι να μου φύγει το άγχος για αύριο. Όμως διαβάζοντας τα σχόλια στο blog της Αμαλίας, πληροφορήθηκα ότι η Αμαλία δε μένει πια εδώ. Είναι απίστευτο αλλά τελικά ακόμη και ο δυνατότερος άνθρωπος τελικά λυγίζει… Δεν έχω άλλα λόγια. Μόνο ένα «ευχαριστώ», ξανά και για πάντα…

Κυριολεκτικά και…μεταφορικά!

Κυριολεκτικά διότι την επόμενη Πέμπτη στις 12+ θα λάβει τέλος η χειρότερη περίοδος της ζωής μου.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Αντιγράφω από την κεντρική σελίδα του site του προγράμματος «Δες την Ψηφιακά», που επιδοτεί τους πρώτους εισαχθέντες κάθε σχολής:

Η Ελληνική Κυβέρνηση, στο πλαίσιο της Ψηφιακής Στρατηγικής 2006 – 2013 και με τη συνδρομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιβραβεύει 12.584 πρωτοετείς φοιτητές των εισαγωγικών εξετάσεων 2006, που εισήχθηκαν στη Σχολή ή το Τμήμα της επιλογής τους σε υψηλή θέση.

Αφού λοιπόν δε μου έχει έρθει ούτε γραπτή ενημέρωση αλλά ούτε τηλεφωνική, ψάχνω που πρέπει να απευθυνθώ για τον κωδικό μου. Κλικάροντας στο «Φοιτητές», πέφτω πάνω σ’αυτό:

Μέχρι στιγμής, 4092 φοιτητές αξιοποίησαν τη Δράση και προμηθεύτηκαν τον φορητό υπολογιστή της επιλογής τους, από 324 καταστήματα σε όλη την Ελλάδα!

4092 στους 12584. Μάλιστα. 1 στους 3. Υπέροχα. Από τους οποίους 4092, δηλώνω με καμάρι ότι, 4 πήραν τα laptops τους έπειτα από δική μου ενημέρωση. Θαύμα. Τέλος του μήνα η προθεσμία για την επιδότηση λήγει. Να υποθέσω τι εγώ τώρα; Ότι δεν έχει ενημερωθεί κανείς (όπως ούτε κι εγώ), ότι δεν ήθελαν φορητό οι φοιτητές, ή ότι βροντήξαν μια ανακοινωσούλα που έπαιξε μια μέρα στα ΜΜΕ έτσι ώστε να φάνε…το περίσσευμα της επιδότησης;

Αλλά όπως λένε, έχεις και παίρνεις ότι σου αξίζει…

Υ.Γ: Για το αν είναι σωστή ή όχι η επιδότηση, έγινε ήδη αρκετή κουβέντα στο Greek University Reform Forum.

T’άκουσα χθες στα Νούμερα, thanks to Θέμης, και σιγά μην δεν το έψαχνα!

[Updated]: Κλικ στο link ακριβώς από κάτω για το κείμενο και την ιστορία του «τραγουδιού».
Διαβάστε τη συνέχεια »

Καλή αρχή!

«Βατή» η Έκθεση, τώρα το μάθημα επιλογής. Προβλέπω μια κάποια δυσκολία στη Βιολογία γιατί πέσαν όλοι με τα μούτρα, αλλά γενικά όλες οι προβλέψεις είναι για να περνά η ώρα μας. Είμαι σε μια φάση όπως πέρυσι, που έγραψα 16,5. Δηλαδή νομίζω ότι δεν ανέπτυξα επαρκώς το θέμα. Μακάρι να γίνει ότι και πέρυσι, όσον αφορά μόνο στην Έκθεση βέβαια! 😀

Αλλιώς προβλέπω να γειτονεύω με τον iblog! 😛

Από τα λίγα τεστ προσωπικότητας που θεωρώ αξιόπιστα είναι αυτό που σου λέει τι προσωπικότητα έχεις (χολερική, φλεγματική, αιματική, μελαγχολική). Πέρυσι είχα βγει μελαγχολικός. Φέτος βγήκα ακόμη πιο μελαγχολικός. 😛

Αυτή τη στιγμή ακούω την playlist μου στο Finetune και σκέφτομαι ποιό τραγούδι να βάλω αύριο πριν φύγω για τη μάχη (Πανελλαδικές ντε). Διαπιστώνω δε ότι αν επιλέξω ένα από τα τραγούδια που μ’αρέσουν, μετά πρέπει να εύχομαι να μπει για θέμα κάτι στο στυλ του «Περιγράψτε μια κηδεία», «Γιατί η απαισιοδοξία είναι καλύτερη της αισιοδοξίας;», «Γιατί προτιμάτε να αναπολείτε παρά να ονειρεύεστε;», «Το be or not to be?». Κοινώς, θα πάω στο σχολείο και όλοι θα με ρωτάνε αν έπεσα σε κατάθλιψη. Όχι τίποτε άλλο, αλλά θα νομίζουν ότι στεναχωριέμαι που τελειώνω επιτέλους! 😀

Υ.Γ: Ωπ, Cunninlynguists, Doin’ Alright. Αυτό θ’ακούσω!

So as I.. kick back and ponder on armeggedon
And I… spit raps about where my life could’ve been headin’
I.. admit that.. I do have a wonderful life
So if this night was my last, I’ll be doin’ alright