…δε θα αφήσω ποτέ ξανά εργασία ανολοκλήρωτη για 2 μέρες πριν την deadline! Ακριβέστερα, μια καλή ευκαιρία να πάψω να είμαι τόσο procrastinator, τόσο “άσε για μεθαύριο ότι πρέπει να έχεις έτοιμο αύριο”, τόσο ασυνεπής! Ραντεβού με τη συνέπεια λοιπόν, κι ελπίζω να ‘μαι συνεπής…
27 Νοεμβρίου, 2007 at 9:48 πμ
Τίποτα δεν συγκρίνεται με την ευφορία που νιώθεις όταν έχεις ελεύθερες ένα σκασμό ώρες να ξοδέψεις όπως διάολο γουστάρεις, επειδή τελείωσες δυο μέρες νωρίτερα την κωλοεργασία.
27 Νοεμβρίου, 2007 at 10:38 πμ
Εγώ όσες φορές την έδωσα την υπόσχεση, τελικά πάλι τα ίδια έκανα. Πώς τα καταφέρνω δεν ξέρω, αλλά πάντα τελειώνω εργασίες γύρω στις 4 το προηγούμενο βράδυ. :Ρ
29 Νοεμβρίου, 2007 at 2:06 πμ
αφού δεν πρόκειται ρε να αλλάξουμε..
τουλαχιστον έχει και λίγα καλα{ε?}
είναι ωραίπ να βλέπεις απτο παράθυρο να πρωινιάζει..
{μπα:)καλή προσπάθεια όμως}